Uitgavenotities #

Het installatieprogramma ondersteunt nu een nieuwe systeemrol Transactionele server die voortkomt uit de openSUSE Kubic inspanning. Deze systeemrol levert een nieuw systeem voor bijwerken dat het bijwerken atomisch (als een enkele bewerking) toepast en het gemakkelijker maakt ze terug te draaien als dat noodzakelijk wordt. Deze functies zijn gebaseerd op de hulpmiddelen voor pakketbeheer waar alle andere SUSE en openSUSE distributies ook van afhankelijk zijn. Dit betekent dat de grootste hoeveelheid RPM-pakketten die werken met andere systeemrollen van openSUSE Leap 15.0 ook werken met de systeemrol Transactionele server.

Opmerking: Incompatibele pakketten

Sommige pakketten modificeren de inhoud van /var of /srv in hun RPM %post scripts. Deze pakketten zijn incompatibel. Als u op zo'n pakket stuit, stuur dan een bugrapport.

Om deze functies te leveren, hangt dit systeem voor bijwerken af van:

Belangrijk: Transactionele server heeft minstens 12 GB schijfruimte nodig

De systeemrol Transactionele server heeft minstens 12 GB nodig om Btrfs snapshots te kunnen bevatten.

Om te werken met transactioneel bijwerken, moet u altijd het commando transactional-update gebruiken in plaats van YaST en Zypper voor alle beheer van software:

Bij gebruik van deze systeemrol zal het systeem standaard dagelijks zichzelf bijwerken en opnieuw opstarten tussen 03:30 am en 05:00 am. Beide acties zijn gebaseerd op systemd en kan, indien nodig, uitgeschakeld worden met systemctl:

tux@linux > sudo systemctl disable --now transactional-update.timer rebootmgr.service

Voor meer informatie over transactioneel bijwerken, zie de openSUSE Kubic blog posts https://kubic.opensuse.org/blog/2018-04-04-transactionalupdates/ en https://kubic.opensuse.org/blog/2018-04-20-transactionalupdates2/.

In de minimale systeeminstallatie ontbreekt bepaalde functionaliteit die vaak voor lief genomen wordt:

Het installatieprogramma zal alleen een partitioneringsschema voorstellen als de beschikbare grootte op de vaste schijf groter is dan 12 GB. Als u het wilt opzetten, bijvoorbeeld, op erg kleine images van virtuele machines, gebruik dan het begeleide partitioneringsprogramma om partitioneringsparameters handmatig in te stellen.

Alvorens openSUSE te installeren op een systeem dat opstart met UEFI (Unified Extensible Firmware Interface), wordt u dringend aangeraden om te controleren op firmware-updates aanbevolen door de maker van de hardware en, indien beschikbaar, zo'n update te installeren. Een vooraf geïnstalleerde Windows 8 of later is een sterke aanwijzing dat uw systeem opstart met UEFI.

Achtergrond: Sommige UEFI-firmware heeft bugs die het laten breken als te veel gegevens naar het opslaggebied van UEFI worden geschreven. Er zijn echter geen heldere gegevens over hoeveel "te veel" is.

openSUSE minimaliseert het risico door niet meer weg te schrijven dan het noodzakelijke minimum nodig om het besturingssysteem op te starten. Het minimum betekent het aan de UEFI-firmware vertellen van de locatie van de openSUSE-bootloader. Bovenstroomse functies van de Linux-kernel, die het UEFI-opslaggebied gebruikt voor opslag van opstart- en crashinformatie (pstore), zijn standaard uitgeschakeld. Niettemin is het aanbevolen om elke firmware-update die de maker van de hardware aanbeveelt, uit te voeren.

Samen met de EFI/UEFI-specificaties is er een nieuwe manier van partities maken gekomen: GPT (GUID Partition Table). Dit nieuwe schema gebruikt globaal unieke identifiers (128-bit waarden getoond in 32 hexadecimale tekens) om apparaten en typen partities te identificeren.

Bovendien staat de UEFI-specificatie ook verouderde MBR (MS-DOS)-partities toe. De Linux-bootloaders (ELILO of GRUB2) proberen automatisch een GUID voor deze ouderwetse partities aan te maken en schrijven ze naar de firmware. Zo'n GUID kan frequent wijzigen, wat opnieuw schrijven in de firmware veroorzaakt. Herschrijven bestaat uit twee verschillende bewerkingen: verwijderen van het oude item en aanmaken van een nieuw item dat de eerste vervangt.

Moderne firmware heeft een garbage-collector die verwijderde items verzameld en het voor oude items gereserveerde geheugen vrijmaakt. Er ontstaat een probleem wanneer defecte firmware dit niet verzamelt en deze items niet vrijmaakt; dit kan eindigen met een systeem dat niet opgestart kan worden.

Er omheen werken is eenvoudig: converteer de verouderde MBR-partitie naar GPT.

Het installatieprogramma YaST schaalt zijn UI niet standaard voor hoge DPI schermen. Als u een computer met een hoge DPI scherm hebt, kunt u YaST instellen om zijn UI automatisch te schalen voor het scherm. U doet dat door de parameter QT_AUTO_SCREEN_SCALE_FACTOR=1 toe te voegen aan de opdrachtregel in de bootloader.

Verouderde pakketten worden nog steeds geleverd als onderdeel van de distributie maar zijn gepland om verwijderd te worden in de volgende versie van openSUSE Leap. Deze pakketten bestaan om migratie te ondersteunen, maar hun gebruik wordt ontmoedigd en ze worden mogelijk niet bijgewerkt.

Om te controleren of geïnstalleerde pakketten niet langer worden onderhouden: ga na dat lifecycle-data-openSUSE is geïnstalleerd, gebruik daarna het commando:

tux@linux > zypper lifecycle

Verwijderde pakketten worden niet langer meer geleverd als onderdeel van de distributie.

Met de kernel geleverd in openSUSE Leap 15.0 GM kan het Nouveau stuurprogramma voor Nvidia grafische kaarten het systeem laten hangen bij opstarten, afsluiten of tijdens het werken bij acties met energiebeheer. Deze bug treedt primair op op systemen met hybrid graphics, zoals laptops die geïntegreerde Intel-graphics bevatten en een aparte Nvidia grafische kaart.

De bug zal gerepareerd worden in een update voor onderhoud van de kernel. Omdat de installatie-image echter geen updates ontvangt, kan dit probleem optreden tijdens de installatie of de eerste keer opstarten zelfs nadat de update beschikbaar is. In dat geval, als een tijdelijke omweg, start op met de optie nouveau.modeset=0. Nadat in de kernel de reparatie is geïnstalleerd, kunt u deze optie weer verwijderen.

De KDE Plasma Wayland sessie wordt niet ondersteund met het Nvidia stuurprogramma van de leverancier. Als u KDE wilt gebruiken en het Nvidia stuurprogramma van de leverancier, blijf dan met de X-sessie.

In vorige versies van openSUSE gaf de compositietoetscombinatie de mogelijkheid tekens te typen die geen onderdeel zijn van de reguliere toetsenbordindeling. Om bijvoorbeeld "å" te maken, kunt u indrukken en loslaten Shift–Rechter Ctrl en dan a tweemaal indrukken.

In openSUSE Leap 15.0 is er niet langer een voorgedefinieerde combinatie met een compositietoets omdat Shift–Right Ctrl niet meer werkt zoals verwacht.

In the past, you could use /etc/sysconfig or the YaST module /etc/sysconfig Editor to define the display manager (also called the login manager) and desktop session. Starting with openSUSE Leap 15.0, the values are not defined using /etc/sysconfig anymore but with the alternatives system.

Om de standaarden te wijzigen, gebruik de volgende alternatieven:

Om bijvoorbeeld de waarde van default-displaymanager te controleren, gebruik:

tux@linux > sudo update-alternatives --display default-displaymanager

Om de default-displaymanager om te schakelen naar xdm, gebruik:

tux@linux > sudo update-alternatives --set default-displaymanager \
  /usr/lib/X11/displaymanagers/xdm

Om grafisch beheer van alternatives in te schakelen, gebruikt u de YaST-module Alternatives die geïnstalleerd kan worden uit het pakket yast2-alternatives.

Wanneer Gnome Shell wordt gebruikt samen met een login-manager anders dan GDM, zoals SDDM of LightDM, zal het scherm niet leeg worden of vergrendelen. Ook is wisselen van gebruiker zonder afmelden niet mogelijk.

Om het scherm van de Gnome Shell te vergrendelen, schakel GDM in als uw login-manager:

De standaard login-beheerder voor KDE, SDDM, schaalt zijn UI niet standaard voor hoge DPI schermen. Als u een computer hebt met een hoge DPI scherm, dan kunt u SDDM instellen om zijn UI automatisch te schalen voor het scherm met het configuratiebestand /etc/sddm.conf:

[X11]
EnableHiDPI=true
ServerArguments=-nolisten tcp -dpi DPI_WAARDE

Vervang DPI_WAARDE met een toepasselijke DPI waarde, zoals 192. Voor de beste resultaten met schalen gebruikt u een DPI waarde die een veelvoud van de standaard 96 DPI is.

YaST schaalt zijn UI niet standaard voor hoge DPI schermen. Als u een computer hebt met een hoge DPI scherm, dan kunt u YaST instellen om zijn UI automatisch te schalen voor het scherm. Om dat te doen stel de omgevingsvariabele QT_AUTO_SCREEN_SCALE_FACTOR=1 in.

Qt ondersteunt automatisch schalen per monitor op X. Het gebruikt de DPI waarde van het virtuele X scherm om de grootte van het lettertype te berekenen voor de primaire monitor. Deze waarde is standaard 96 DPI. Het gebruikt de relatieve DPI van de primaire monitor om de DPI van het lettertype af te leiden voor alle andere monitoren.

Twee breed gebruikte bureaubladen zullen dit gedrag van Qt overschrijven, deze opmerking is dus niet op hen van toepassing:

Op andere bureaubladen kan dit gedrag van Qt leiden tot ongewenste situaties zoals de volgenden: als het primaire scherm een hoge DPI (>= 144 DPI) heeft zullen lettertypen in Qt-toepassingen die om schalen vragen, zoals VLC, effectief schalen naar de helft van de gewenste grootte op alle monitoren. Toepassingen die om schalen vragen, zoals YaST (met standaard instellingen), gebruiken dezelfde DPI waarde op alle monitoren. Ze zullen dus kleiner lijken op de monitor met hoge DPI.

U kunt een van de volgen omwegen voor dit probleem gebruiken:

Firefox en Chromium staan normaal op het web gebaseerde hulpmiddelen, zoals toepassingen voor videoconferenties toe om het gehele scherm of individuele vensters van toepassingen te delen. Deze functionaliteit wordt nu niet ondersteund in beide browsers bij gebruikt van een Wayland sessie.

Om in staat te zijn uw scherm in Firefox of Chromium te delen, gebruik in plaats daarvan een X-sessie.

De codecs om MP3-bestanden af te spelen zijn meegeleverd als onderdeel van de standaard opslagruimte.

Om deze decoder in op gstreamer gebaseerde toepassingen en frameworks, zoals Rhythmbox of Totem, te gebruiken, installeer het pakket gstreamer-plugins-ugly.

LibreOffice 5.3 of hoger ondersteunt niet langer verouderde Type-1 lettertypen (bestandsextensies .afm en .pfb). De meeste gebruikers zouden hierdoor niet getroffen moeten worden, omdat huidige lettertypen beschikbaar zijn ofwel in het formaat TrueType (.ttf)- of OpenType (.otf)-formaten.

Als u hierdoor bent getroffen, converteer dan Type-1 lettertypen naar een ondersteund formaat, zoals TrueType en gebruik dan de geconverteerde lettertypen. Conversie is mogelijk met de toepassing FontForge (pakket fontforge) welke in openSUSE beschikbaar is. Voor informatie over het maken van scripts voor zulke conversies, zie https://fontforge.github.io/en-US/documentation/scripting/.

FreeType 2.6.4 haeeft een nieuwe standaard "glyph hinting interpreter" (versie 38) die dichter overeenkomt met andere besturingssystemen maar voor sommigen "vager" kan lijken. Om het vorige gedrag van FreeType te herstellen, stel de volgende ongevingsvariabele in op elk door u gewenst niveau (systeem-breed, gebruiker-specifiek of programma-specifiek):

FREETYPE_PROPERTIES="truetype:interpreter-version=35"

Plasma browser-integratie voor Firefox en Chromium/Chrome stelt in staat multimedia en downloads te monitoren met systeemhulpmiddelen van KDE en geeft snelle toegang tot tabbladen via de balk Commando uitvoeren van het KDE Plasma bureaublad.

De functionalityeit voor browser-integratie bestaat uit twee delen die samen moeten werken:

Merk op dat deze functionaliteit officieel nog steedsl in ontwikkeling is en openSUSE Leap 15.0 levert deze in een vroege versie ervan.

Omwille van conflicten met Emacs-modules uit de standaardinstallatie, kan openSUSE Leap 15.0 de psgml-module niet meer automatisch laden. Bekijk het bestand README uit het pakket psgml voor meer informatie.

openSUSE Leap 42.3 geleverd met GPG 2.0, terwijl openSUSE Leap 15.0 GPG 2.2 bevat. Tussen deze GPG versies, is ondersteuning voor GPG V3 sleutels verwijderd. Als uw de sleuteldatabase van uw systeem nog steeds GPG V3 sleutels bevat, dan zou u hier waarschuwingen over kunnen ontvangen bij uitvoeren van zypper of rpm commando's, omdat deze commando's de integriteit van de pakketdatabase controleren. Deze waarschuwingen hebben de vorm warning: Unsupported version of key: V3.

Deze waarschuwingen zijn onschuldig, omdat deze sleutels gebruikt kunnen zijn voor opslagruimten die niet langer zijn ingeschakeld op het systeem of die sinds die tijd bijgewerkte sleutels hebben ontvangen. Als deze sleutels nog steeds actief in gebruik zijn in de bovenliggende opslagruimten, moeten ze zo snel mogelijk vervangen worden:

Om zulke sleutels te verwijderen, doe het volgende:

In het verleden kon er verwarring zijn over het verschil tussen hoe de erg gelijk genaamde systemctl subcommands reload en restart werken voor AppArmor:

systemd levert helaas geen oplossing binnen het format van het unitbestand voor het probleem dat komt van het restart scenario.

Beginnend met AppArmor 2.12 zal het commando systemctl stop apparmor niet meer werken. Als gevolg zal systemctl restart apparmor nu juist AppArmor profielen herladen.

Om alle AppArmor profielen te ontladen gebruikt dan het nieuwe commando aa-teardown in plaats van wat overeenkomt met het vorige gedrag van systemctl stop apparmor.

For more information, see https://bugzilla.opensuse.org/show_bug.cgi?id=996520 and https://bugzilla.opensuse.org/show_bug.cgi?id=853019.

openSUSE Leap 15.0 introduceert een nieuwe standaard Btrfs subvolume indeling die het volgende doel heeft:

In plaats van meerdere Btrfs subvolumes te gebruiken voor verschillende submappen van /var, bevat openSUSE Leap 15.0 een enkel subvolume voor alle /var. Dit nieuwe subvolume heeft de functionaliteit kopiëren-bij-schrijven uitgeschakeld.

Er is geen gedefinieerde manier van opwaardering naar deze nieuwe Btrfs subvolume indeling. Als u er uw voordeel mee wilt doen, installeer openSUSE Leap 15.0 opnieuw, in plaats van opwaarderen.

Voor meer informatie over de standaard Btrfs subvolume indeling voor en na deze wijziging, zie https://en.opensuse.org/SDB:BTRFS.

RFC 4361 werkt de client-id bij gedefinieerd in RFC 2132, sectie 9.14 om compatibel te zijn met DHCP 6 client-id (duid). Het gebruik van een RFC 4361 is verplicht op Infiniband (RFC 4390) en is ook vereist om DNS records bij te werken in dezelfde zone voor DHCP 4 en DHCP 6 adressen ook op ethernet.

In openSUSE Leap 15.0:

Om de client-id tijdens de installatie te verzenden, gebruik linuxrc (zie ook https://en.opensuse.org/SDB:Linuxrc) met de volgende ifcfg:

ifcfg=eth0=dhcp,DHCLIENT_CLIENT_ID=01:03:52:54:00:02:c2:67,DHCLIENT6_CLIENT_ID=00:03:52:54:00:02:c2:67

Voor meer informatie, zie de documentatie voor de opties dhcp4 "create-cid", dhcp6 "default-duid" in man 5 wicked-config, wicked duid --help, and wicked iaid --help.

De traditioneel gebruikte RFC 2132 DHCPv4 client-id op ethernet is geconstrueerd uit het type hardware (01 voor ethernet) en gevolgd door het hardware-adres (het MAC-adres), bijvoorbeeld:

01:52:54:00:02:c2:67

De RFC 4361 client-id begint met 0xff (in plaats van het type hardware), gevolgd door de DHCPv6 IAID (het interface-adres associatie ID die het interface op de machine beschrijft), gevolgd door de DHCPv6 DUID (client-id die de machine identificeert).

Met het boven op type hardware gebaseerde en op hardware-adres gebaseerde DUID (LLT type standaard gebruikt), zou de nieuwe RFC 4361 DHCPv4 client-id zijn:

De xx:xx:xx:xx in de DUID-LLT is een tijdstip van aanmaken. Een DUID-LL (00:03:00:01:MAC) heeft geen tijdstip.